( ادبی - هنری ) ---- آدرس جدید /http://abisogvar.blogfa.com

 

در  خلوت ِخیال اسب  می تا ز د

بر خا لی ِ صخر ه

                           و

                                      سنگ

سو ار  و  مر کو بی

که  با  سکندری هم

                     به هوش نمی  آید

 

می روم

می آیم

از جاده های دور و  نز دیک

که فکر نمی کند

نه  به  اسب

               نه  به چا ر نعل     

 یا

 سو ا ر  و  مر کو بی

که سر انجا م پی می شود

در خلوت پو شالی خیا ل

یا خیال پو شا لی  خلوت

رسید نی به  نر سید ن

نرسیدنی  به   رسیدن

همین که

    سا بقه ی  تما م مسابقه ها یش

                           سکند ر ی است .

 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 22:44 | لینک  | 

 

 

صبحم

         از  بیما ری  کلما ت  گرفته  است 

ظهر

        تب  جمله د ا ر م 

                   و         

       در ماهیتا به ی حسّم

                               ذ و ب می شوم

 

شب

      کنا ر نقاهت  شعر

                                د ر ا ز می کشم

                  زیر سقفی از میز ا ن الحرا ره ی غر بت .

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 22:19 | لینک  | 

 

فردا ............آیند ه

 

 

او   در  جیب اش یک ورقه ی دیپلم  دارد

حق  با  اوست  اگر  احسا س  غرور  کند

حالا باید دنبال  کار  بگردد

وَ  این  خیلی آسان  نیست

 

هر روز  آگهی های کوچک  را

                                     خواهد خواند

روز های  فراوان  برای  استخدام

                                   به آژانس کاریابی

                                          خواهد  رفت

ده ها  بار 

            به  سؤ لا ت پاسخ خواهد داد

ده ها بار

            پرسشنامه های یک جور

                                         پُر خواهد کرد

           دیپلم تون چیه؟

           قبلن جا ئی کا ر  کر دین؟

ده ها  بار جوا بی مشا به

                                 به او خو اهند  داد :

       متأسّفیم

       ما دنبال کسی هستیم که

                                تجر به داشته باشد.

و  او  تقاضائی  جز  این  ندارد:

        چه طور تجر به کسب  خواهم  کرد

        وقتی  شروع  به  کار  نکنم

 

 

ده ها  بار دری  را  خواهد  زد

خواهد نشست

خواهد  خند ید

جواب  خواهد  د ا د

گفتگو  خو ا هد  کرد

خو ا هد نو شت

بر ای روز مبا د ا ئی که شا نس

                          د ر  ِ خا نه ا ش را بزند

 

تا زه او یک زن فرانسوی است

و ا ی  اگر  زنی  مهاجر  بود .

                           

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 22:6 | لینک  | 

 

شعر  می با ر د  شب  و  ر و ز  ا ز  د ر  و  دیو ا ر  من

با ز  هم   کم    د ا ر د   ا ز   بسیا رها   بسیا ر   من

 

ا و چه  می خو ا هد زمن یا من چه می خو ا هم از او

دل  فرو  در  کار  وی  ما ند ه ست  و   او   در  کار  من

 

نقشبا ز ی می کند  د ر  هستی ا م   با   صد  زبا ن

د ید ه   پا   کو تا ه تر   از   هر   د ر ی    دیو ا ر    من

 

گا ه   د ر    حا ل    فر ا ر م   گا ه    همبال       قر ا ر

با ر  من    آ و ا ر   ا و    یا   با ر    او     آ و ا ر       من

 

ر و زگا رم  با غ  بی  بر گی ست  د ر   غو غا ی   باد

می  تکا ند  شاخه ی  پا ئیز   بر گ    و    با ر      من 

 

ر و ز ه ی  هر   ر و ز ه ا م   ر ا  می زند   آبی   به لب

می بر د    نا ن   فطیر    از    سفر ه ی   افطا ر    من

 

این  مز ن هر دم  نز د  هر گز  د می  ا ز  بیش  و  کم

من پر  ا ز  انکا ر  ا و  بو د   ا و    همه    اصر ا ر    من

 

خسته  ا ز  قال  و   مقا ل  هستی  و   ا ند یشه گی

د و ر    با طل    می زند     منظو مه ی   افکا ر    من

 

نه   دما غی  نه  د لی  نه  برگ  و   باغی  ،  حاصلی

ما ند ه    تنها    یا د کی   از   خلو ت    د ید ار     من

 

آ ر د ها یم     بیخته      غر با ل       من       آ و یخته

با ر   و   بندیلی    ز یا د ی    می کند    انبا ر      من

 

ز خمه ها   مثل  نمک   بر   زخم   هر   مو سیقی  ام

می  زند    فر یا دها    در   پر ده   چنگ    و   تا ر   من

 

ا ین  خر ا ب آ با ده    جا ی   د فن   آ ما ل  من  است

ا ژ د ها    خو ا بید ه     د ر    گنجینه ی    آ ثا ر    من 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 9:25 | لینک  | 

 

یک)

تخصّص جیب بُر ها  بیشتر از تخصّص بعضی پز شکا ن نیست .

دو)

بر ای پول  د و ست ِ  تمیز ، هیچ تا پا له ای شُسته - رُ فته تر از اسکنا س نیست .

سه )

بعضی ها با پو ل هم فر یفته ی عشق نمی شو ند .

چهار )

ر و یِ بنا ها  با  ز لز له هم کم نمی شود .

پنج )

شعا ر ِخسیس، جا ن  د ا د ن  بهتر از نا ن د ا د ن  ا ست .

شش)

همه  چیز  تو ی ِ د نیا  خریدنی  است  غیر  از  مرگ .

هفت)

بز ر گ تر ین تو هین به خا نم ها < الهی پیر شو ید > است .

هشت)

زن  ز یبا یا  ز شت  فر ا و ا ن است  و لی زن پیر  اصلن پید ا نمی شو د .

نه )

تما م   سا رها  همنشین ِدا ر اَ ند  تما م  سا را ها  آرزو مند  همنشینی ِ د ارا .

ده )

ز نا ن  کُشته ـ مُر ده ی  و زیر  د ا ر ا ئی اند .

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 9:34 | لینک  | 

 

این  چمن

این    باغ

تکیه  گا ه ِ

                سبز

                   و

               سر خ

                  و

               ز ر د

بی سبب  ،  بیهو د ه  ،  زیبا   نیست

زند گی  بیهو د ه  ر و ی ِ کا کُل ِ ذ رّ ت

                                     نمی رقصد

 

د و ر تر  ا مّا

ز ند گی زیبا ی بیهو د ه

پُر  ا ز  بی  من

ز ند گی بیهو ده ی زیبا

و لی  تنها

ز ند گی بیهو د ه  زیبا ئی 

                      بد و ن ما ست .

 

 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 23:39 | لینک  | 

 

د ر   ا و ج   سر  به   ر ا هی

ر و ز ی که  فشّه  می زند خو ن

     ا ز   کاردها ی   خسته ی  سلّا خی

ا نبو ه  گلّه ها

و ا  می نهند  د ا منه ی  عا د ت

تا و رطه ی  غلفچر  خو د  را

                              با  سبزنا ی  تا ز ه

                                          بیا ر ا یند

 

ا ین  ر ا   شبا ن ِ گلّه  نمی د ا ند.

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 9:39 | لینک  | 

 

بها ر

        د ر همین بر گ ها

                         نفس می کشد

در  همین  تنه ها ی  مضرّس

با  پیچک های  با لا ر و  نده

د ر همین سا قه ی کاکُل افشان

                   و

 بر گ ها ی  شمشیر ی ِ  بامبو س

 

 

 بها ر

 همین  جا د ه ی  خا کی است

با  بُر شی  از  کلا غ

                      و

                   چمن

  با  د و ند گا ن ِ  صبحی  که

        د نبا ل  تأ خیر شب  مر گ ا ند

 

من  همین  قدم ها ی  تأ نّی ام

آ و ا ر ی  گر ا ن

بر  سنگر یز ه  

             و 

      خا ک  رُس

با د ها نی  از  اکسیژ ن  با مدا د

چشم  در  چشم  گر به ای

                           د نبا ل ِ جُفت

که  ر ا ه  می ر و د

     ر ا ه  می ر و د

     ر ا ه می ر و  د

چشم

       د ر

       چشم ِمن  گمشد ه   در  مِه

که  ر ا ه می ر و م

     ر ا ه می ر و م

     ر ا  ه می ر و م .

 

                        

 

 

ر

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 9:17 | لینک  | 

 

 

ا لفت مشکو کی د ا ر ند

د ر ختا ن پا رک

با چا ر فصل شهر :

 

در  پا ئیز  ِلخت

                  رنگا به   ز ر د   می کنند

تا بها ر

      از پر ند ه  و  برگ

                                 خا لی شو د

کو له بار زمستان

                        بر  د و ش  می  کشند

که تا بستان زیر سا یه اش

                                    از نفس بیفتد

 

 

فصل پنجم

               نه  طر فد ار   د ر خت  است

                                        نه  سا یه

                          د ر چا ر فصل ا لو ا ن همسا یه

تنها د و ر بینی می ما ند

                         و

                    بیا با ن قفر

که  بو  سو ی ِ گیا هی  نمی زند

اینطو ر که جها ن

              چا ر اسبه به مسا بقه ی تسلیحا تی

                                                   می ر و د .

 

 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 16:8 | لینک  | 

 

نه    اُ ر یب

نه     مستقیم

با لقمه ی  چپ به  آن  راه  می زد

تا نگو یند  به  ر ا ست

                              پیچید ه است .

من ما ند ه بود م

          و

سفر ه ی خا لی

کنا ر  یک سر  و  دو  گو شا نی

که بر ا ی  هر  لقمه ی  ربو د ه 

تئو ر ی می با فتند

           و

به ا ر د ک می گفتند

                            آ بد ز د ک .

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 22:50 | لینک  | 

 

 

آ هنگر  کهنه کار

تیغه  به  آب  می زد

            و

 با صد ا ی سو ها ن

به سنگ ِ سا ب  می کشید

 

تیز ی ا ش مو  می برید

که د ر جو ا بم

آ ن  ر ا  کنا ر ِشمشیر جلا د ا د ه

           و ا نها د  و  زیر ش نو شت :

کا ر د آشپز ی ِ دیر و ز

تو  دل بُروی ِ امر و ز

 

دست بر جر ا حت قلبم گذ ا شتم

                     و

      از کنا ر بسا طش  گریختم.

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 22:31 | لینک  | 

 

ما شینی اش  سبکتر  بود

فر ش کا شی ا م  را  فر و ختم

تا ا سبا ب کشی

                 به خا نه های  اجا ره ای

                              آ سا ن  با شد

حا لا

 به گُل قا لی که نگا ه می کنم

به جا ی خو ن سر انگشت

بو ی تعا و نی کا ر خا نه می د هد

 

 

دیر و ز

از سه کنجی با ز ا ر

        که  به  جا ی  اد و یّه 

                            طعم سود د ا ر د

                               بلیط خر ید  ا م

تا بر ا ی د ید ن  فر ش د ستبا فم

به نما یشگا ه بر و م .

 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 22:8 | لینک  | 

 

سو ها ن  د ا ئم  است

این  ا رّه  واره ی  دیو ا نه

با  خرد ه ریز  د ا نه

                    و

              د ند ا نه

الّا کلنگ یکسر ه ای

از سمت آ سما ن

          تا

تا خا ر  خا ر ِ این کر ه ی خا کی

خِس خِس

نفس  نفس

خط می کشد به روی تن ا لو ا ر

طر حی تر ا شخو ر د ه

                      و

                نا خو ر د ه

            از پا ی می افتد

تا مو ر ها بجو یند

           وَ

مو ر یا نه ها بجو ند

ا ندام  هر  درخت  تنا ور  را

 

 

هنگا مه ی  د را ز  کشید ن

در مستطیل سرد نها ئی

آ غا ز کا هش حجم ا ست

آ ر ی من از بر ید ن د ا ئم

                                   می گو یم

د ر لا به لا ی جنگل ا و ر ا ق خا نگی

یا دا ر م از مکعب خا کی

                               فر یا د می کشم

که زند گی بر یدن ما نیست

قصد و غر ض

                  ند ید ن ما نیست

چو ن ز ند ه بو د ن جنگل

                         با ا رّه

ر و ح بلند کو هستا ن را

                         با د رّ ه

                    می شنا سند .

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 7:40 | لینک  | 

 

در  جا د ه ی  سکو ت

که  آ خر ین ر و ا یت صحر ا ست

اسب اصیل هیچ پیا می

                                جا ئی نمی رسد .

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 7:9 | لینک  | 

 

ای گذ شته ها ی د و ستی

                             و

                        د شمنی

مر ا به آیند ه

                   ببخشید

هما ن که

       به هیچ کس

                       ا بقاء نمی کند .

                             

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 7:2 | لینک  | 

 

میخ این تا بوت را

                        کجا کو بید ه ا ند

که شب

             و 

                   ر و ز

تا ب

        تا ب

                تا ب

             می خو ر د

وَ 

 کا لبد هیچ جنا زه ای

                بر خا ک نمی افتد .

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 6:54 | لینک  | 

 

جو ش

           و

                 خر و ش ها

چهر ه ی ابتذ ا ل را

                مو جّه می کند

 

 آ ر ا م  که می شود

همه چیز از دست

                        رفته است .

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 6:47 | لینک  | 

 

گا هی کو ر

گا هی کر

    وَ

گاه به گا ه

کر

    و

        کو ر

یکد یگر را تبا ه می کنیم

تا بگو ئیم که

هیچ و قت اشتبا ه نمی کنیم .

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 6:41 | لینک  | 

 

ر یش ر یش

مثل کا کُل ذ رّ ت

خم می شو م

    ر و ی عصر ایما ن

                      و

                  سیمان

عصر ی که

 آ خر ین ضر به ی خلا ص اش

با  بُلو ک ِ  قصا ص

                      تلا فی می شود .

 

 

..............................................................

 بُلوک بر وزن مُلوک =آجر بزرگ و توخالی از ماسه و سیمان

 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 6:34 | لینک  | 

 

هیچکس با فر ا ر از خو یش کس نمی شود

بشو د هم جز همنشین با خا ر و خس نمی شو د

از کوچه ی علی چپ با لا تر

                                        تنها ئی د ر ند شت است

جهتی  چا ر گا نه  یا  چها ر خا نه

که اوّل عشق ا ش بر هو تی از بیکسی 

                                                بی همنفسی است

سا بقه ی مسا بقه ای از آ ب تا سر اب

که غبا ر غبا ر  بر یز د آبشا ر نمی شو د

بشو د   هم   

                 جز  د ر یا ئی  از  ر ا ه   تا  چا ه  نمی شود

تنها همین آ مد ن است  و  فرو  رفتن

که کفش فرا و ا ن پا ر ه می کند

ا مّا چا ر ه نمی کند

و  پنجه  نه و جب  که نشا نه ی مُشت ا ست

                                                        و

                                                    پُشت

تو بگو   بی دستی  و  بی پشتی

ازهما ن <ف > فرحزاد  آغاز

تا آخر همیشه ی نا سا ز

 

می ر و ند  و  می  آ یند

بی تقطیر خو د ا ز خو یش

د ر مسا بقه ای پُر سا بقه

سَبَق از هم  می ر با یند

تا  میلیاردرها  از صد به هز ا ر  بر سند

و ما افتخار کنیم که نا م کسی از ما در آنها ست

ولیمه - نو ا له ای  بر  سفر ه ی  اطعا م مسا کین

بر ا ی کر سنگا ن آفر یقا

سو ما لی و  سو ما ترا

با  سو سماری از  طبخ ِتا زی

                                      د ر قصر الحمر اء

 

هیچکس با فر ار  خو د از خو یش کسی نیست

با شد هم همنفسی نیست

تنها همین  حسا ب آمد ن  است و هند سه ی رفتن

آما سی از  شیر  و  یا ل  و  دُم  و  اِشکم

و تو هیچ نئی  جز لبه ی دها نی مکند ه

که هی  ها  می کند تا از نفس بیفتد

با همین آ و ا ز و آ وازه ها ی با دکنکی

که از فیل هوا  کر ده ا ی

در پشت خاک و خا کستا ن

که هیچ یشم و مر مر ی

بی کسی ا ش را  کس نمی کند 

 

حا لا من از راه بگو یم یا چاه

از آب یا  سراب

که آن سرش اصلا پیدا نیست

از بس که هیچکس

با فر ا ر از خو یش کس نمی شود

بشودهم کسی نیست

                    هم نفسی نیست 

د ر دنیائی که کسی به کسی نیست

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 16:24 | لینک  | 

 

قفسی   د ا ر م  و   د نبا ل  کسی  هستم  من 

در  پی    با ز دم    هم نفسی        هستم  من

 

<ف> فر حز اد ی  من  سمبلی  از  فر یا د  است

پی ِ  همخو ا نی    فر یا د رسی      هستم  من

 

مثل    جا    ما ند گی   قا فله ی   عهد     عتیق

گو ش   با زنگ  صدا ی   جر سی     هستم  من

 

بو ی  گل  رفته  ز   یاد  خو ش   گلخا نه ی   من

ریگبا د م   پی هر  خار  و  خسی   هستم   من

 

نه  جلو  دا ر   جنونم  نه   عقب ماند ه ی   عقل

عبر ت  آ مو خته ی  پیش و پسی   هستم  من

 

کا م   شیر ین دهنا ن   تلخ  تر  از  حنظل   بو د

مز ه ای   بی مزه   دنبا ل  گسی    هستم  من

 

خسته ی  خلوت شب ها ی   خلیج  و    خزر م

ر و ز    دنبا ل ِ    زلا ل ِ  اَ رَ سی     هستم  من

 

کند و ی  شانِ عسل د ا ر م  و  بی گل  بی باغ

زخمی  ِ وز وز     با ل ِ  مگسی     هستم   من

 

نقد  امر و ز من از نسیه ی  فر دا ی  شما ست

بو ته ی  گر م  پر  ا ز  دستر سی  هستم   من

 

 

 

 

نوشته شده توسط جواد شجاعی فرد  در ساعت 7:19 | لینک  |